Tweede deel in de komische reeks Het leven van een hagedis van niks, waarvan het eerste deel vorig jaar verscheen. De vriendschap van de hagedissen Zack, Alicia en Daniël wordt op de proef gesteld wanneer Daniël op een dag een roze hoed draagt. Dat zorgt voor wrijving, want zijn hoeden niet alleen iets voor vogels? De drie hagedissen zijn nog altijd gangmonitoren op school en de blinde buizerd Miel met de schreeuwerige stem is ook weer van de partij. Helaas voor Zack geldt dat ook voor de pelikaan Pelicarnassus, die door Zack in het eerste boek werd tegengehouden in een gigantisch robotpelikanenpak. Pelicarnassus wil Zack terugpakken. De wraakzuchtige pelikaan woont met zijn moeder op de hoogste heuvel van de stad, waar gebouwd wordt aan een hoge, smalle toren. De vrienden hebben geen idee waarvoor het bouwwerk zal dienen, maar veel goeds zal het niet zijn. En wat moeten ze denken van nieuwe leerling Peggy, een schol in een aquarium op wieltjes?
Schrijver Patrick Ness gaat in De bijzonder belangrijke hoed (Blauw Gras, 10+) vrolijk verder met vermakelijke onzin verkopen waarin stiekem ook nog een boodschap schuilt. Het leven van een hagedis van niks 2 steekt net als zijn voorganger de draak met loserboeken als Het leven van een loser en Dagboek van een muts, populaire maar vrij imbeciele series graphic novels waarin eveneens knollen voor citroenen worden verkocht. Echter, bij die boeken ontbreekt de zelfspot, iets wat Ness ertoe moet hebben aangezet om met Het leven van een hagedis van niks een geslaagde parodie te schrijven die geschikt is voor lezers in groep 7 en 8 po en alle brugklassen vo. Voor de goede orde: deze boeken bevatten wel tekeningen (van Tim Miller) maar zijn zelf geen graphic novels.
